dinsdag 6 juli 2010

De muggenfluisteraar

24 muggenbulten. VIERENTWINTIG! 18 verkregen via het 'wat-hebben-we-het-toch-getroffen-met-het-weer'-vriendenweekend en de overige 6 ontvangen van onze huis-tuin-en-keukenmuggen. Vroeger (...) jeukten de bulten één à twee dagen en dan was het klaar, maar de muggenbult van tegenwoordig is goed voor ruim anderhalve week krabben.

En dat allemaal terwijl we toch heel wat muggen naar de muggenhemel hebben gezonden. Thijs en ik zijn het ideale muggen-killing-team. Mijn oren zijn zo scherp afgesteld dat ik een mug al van verre aan hoor komen zoemen. Op het moment suprème ontvangt Thijs de code om het licht aan te flitsen en de mug vervolgens nog platter dan voorheen te slaan. En dan niet ordinair met vlakke hand op de mooie witte muur.... Nee, er wordt geklapt; de mug wordt tussen de twee handen in het nauw gedreven. Zelfs al mist Thijs de mug (wat slechts sporadisch voorkomt), dan nog valt de mug in die gevallen flauw van de oorverdovende klap.

Kortom, het ideale team als gevolg van jarenlange samenwerking. We zijn ook in te huren. Het enige nadeel is dat de mug over het algemeen het beste 's avonds wordt gevangen.... en dat betekent dus dat we ook zullen moeten overnachten. Maar mét garantie op een mug-vrije nacht!

zondag 4 juli 2010

Zorg is booming business

'Marktwerking maakt zorg tot interim paradijs' kopte SKIPR vorige week donderdag. Bijna een op de tien interim-managers is werkzaam in de gezondheidszorg. Daarmee is de zorg de sector die de meeste interim-managers telt. Volgens SKIPR te danken aan de behoefte aan specifieke project- en programmamanagers. Dit vanwege scherpere eisen van de wetgever aan de risicobeheersing n.a.v. de invoering van de basisverzekering.

Ik denk echter dat er nog een ander belangrijk argument is, namelijk: de zorg is booming business. De place to be. Daar gebeurt het. Vanuit mijn grote voorliefde voor verandertrajecten, is de zorg het walhalla voor een vakgek zoals ik. Maar ook als verandermanagement niet je ding is, is de zorg een bijzondere branche om voor te mogen werken. Binnen ons bureau biedt de ene na de andere collega zich aan voor mijn zorgklanten. 'Want daar worden zoveel mooie opdrachten gedaan' en 'Kun je ook nog eens iets voor de maatschappij betekenen'. En ook collega-bureau's hebben gemerkt dat je in de zorg moet zijn.

Hoog tijd dat de zorgmedewerkers zelf dat ook in de smiezen gaan krijgen en zich er ook naar gaan gedragen. Dat wil zeggen uit gaan dragen dat het een dynamische branche is om voor te werken. Niet alleen op directie-, beleids- of specialistenniveau, maar ook op het niveau van 'handen aan het bed'. Dat is niet alleen maar zwaar, onderbetaald en vies werk. Maar juist een branche waar je uitgedaagd wordt creatief te zijn, een waardevolle dienst te bieden, zelfredzaamheid van de klant te waarborgen, maar ook 'n beleving bieden van 'in goede handen zijn' en dat alles ook nog eens met leuke collega's.

Zodra dit beeld naar buiten wordt gebracht, zal de zorg voor anderen, die eerst de zorg als minder voor de hand liggende nieuwe werkgever zagen, aantrekkelijker worden.
Afgezien van de oplossing voor de arbeidsmarktproblematiek, denk ik dat het tevens een tegengeluid biedt voor de overflexibele en Calimero-achtige houding van het huidige personeel. Er komt een nieuwe wetgeving die het werk bijna onmogelijk maakt en toch ziet de zorgmedewerker weer kans om het in te passen en het vele werk in nog minder tijd en met minder materiaal te kunnen volbrengen. Het kan dus wél, denkt de politiek en de volgende beperkende maatregel staat alweer op de agenda.

Door het toevoegen van nieuw bloed aan de vaste kern zorgmedewerkers kan er een ideale samenwerking ontstaan. Het zittende personeel biedt het warme bad voor de nieuwelingen en kunnen de kneepjes van het vak leren. Maar de nieuwe kunnen zorgen voor een andere blik op zaken door alleen al de vraag te stellen 'Waarom doen we dit zo'. Een antwoord als 'Zo doen we dat al jaren' is dan niet meer toereikend. De oude garde leert op een nieuwe manier naar het bestaande werk te kijken.

Er komt weer een gezonde balans in de zorg bij de medewerkers, met behoud van flexibiliteit en met toevoeging van veranderbereidheid en assertiviteit. Fijn voor de zorgmedewerker én voor de klant!

maandag 28 juni 2010

En wat hebben we het toch getroffen met het weer

Afgelopen weekend hebben we genoten van ons jaarlijkse vriendenweekendje. Dertien jaar op een rij staat het garant voor veel humor, drank, uitgebreid bijpraten en oneliners als 'Wat hebben we het toch getroffen met het weer' en 'Het escaleert volledig uit de hand'. En we hebben patent op mooi weer.

Sinds (bijna) iedereen gekozen heeft voor een leven mét kinderen, is er een hoog relaxgehalte aan het weekend toegevoegd. Waar we dertien jaar geleden nog volle programma's aangingen met tokkelen, kanoen en meer van dat soort viend-buildende exercities, bestaan de afgelopen weekenden voornamelijk uit kindvriendelijke, maar daarom niet minder plezierige activiteiten.

Zoals een dagje rondhangen op het Kids'n Billies-festival tussen een boel rock 'n rollende fanaten en bandjes zoals de altijd fantastische Feliciano's. Zo'n festival biedt garantie op een ongedwongen sfeer en overal ogen die mee helpen kinderen te entertainen en in de gaten te houden. Zo leerden ze hier haargel te maken of jongleren. Iets waar ik op een gemiddelde doordeweekse dag toch wat minder snel de tijd voor vind.

Ook het dagje zwembad bood een heerlijk tafereel om te aanschouwen; over iedere soezende volwassene buitelde een of twee kinderen heen. Een groots knuffel-, maar ook plonsfestijn, met zo nu en dan tijd voor een tijdschrift onder het genot van een rosétje. Ik had zelfs sinds een paar maanden weer de rust in mijn hoofd om een leesboek tot me te nemen. Mama blij, papa blij en kindjes door het dolle heen van alle aandacht.

Ben weer opgeladen om de race tegen de klok aan te gaan om op tijd te kunnen verhuizen naar ons nieuwe paleisje!

zondag 20 juni 2010

Mooie woorden

Draconisch. Een prachtig woord, met regelmaat gebruikt door onze vertrokken premier Balkenende in de verscheidene debatten. Ik had het voor de verkiezingen zelden gehoord, maar voeg het nu graag toe aan mijn vocabulaire. Als ik mijn eigen taalgebruik onder de loep neem, bemerk ik veelvuldig gebruik van positieve superlatieven. De woorden om mindere zaken in het leven te duiden, liggen bij mij minder op de voorgrond. Vandaar dat ik dankbaar gebruik maak van de verrijking van JP!

De manier waarop Meneer Balkenende het gebruikte, gaf mij de indruk dat het een overtreffende trap was voor dramatisch (alsof dat woord al niet ernstig genoeg is), maar na enig speuren, blijkt het 1) 'Hardvochtig' of 2) 'Overdreven streng' te betekenen.

'Het Draconische weer gisteren op mundial...'. Ehm, dat kan natuurlijk niet en het weer viel overigens reuze mee. Er waren regenbuien voorspeld, maar heb geen druppel gevoeld. Een zonnebril was zelfs een noodzakelijke behoefte.

'Het vertoonde voetbal van Nederland was draconisch...'. Ook dat slaat helemaal nergens op. En het was niet top, maar we hebben wel gewonnen! En zijn door naar de volgende ronde. Wat wil je nog meer.

Tsja, dan wordt het al een stuk lastiger om een context te vinden waarin het woord toepasbaar is. Mocht de situatie zich voordoen, dan bent u de eerste die het leest! Alle tips zijn welkom. Tot die tijd hou ik 'm nog even in mijn achterhoofd.

maandag 14 juni 2010

Daar word ik nou vrolijk van...

maandag 7 juni 2010

Behang is my middle name


De eerste week klussen zit erop. Een week waarin vier lagen behang, lijmresten en stucwerk zijn getrotseerd. Met als erfenis dat ik nu alles waar een los randje aan zit, wil bepeuteren. Mijn kantoorhanden zijn inmiddels verwisseld voor de 'raw material' inclusief kloofjes, bizar gevormde nagels en behang onder de randjes.
Het werkte bijzonder therapeutisch, zo met je handen bezig zijn. Daar kan geen psychiater tegen op. Ik heb geen moment aan mijn werk gedacht en iedere dag ging ik uitgeput maar voldaan naar huis.
En het resultaat is overweldigend: zelfs kaal is het huis prachtig. Ik zie al helemaal voor me hoe het gaat worden en dat bezorgt me de nodige kriebels in mijn buik.

Andere leuke bijkomstigheid is dat ik me in de bouwwereld redelijk thuis ben gaan voelen. Dingen waar ik voorheen geen weet van had, zoals het bestellen van containers, het afvoeren van puin (schoon dan wel gemengd), het breken van badkamers, het stutten van muurtjes en het nut van staal en een loodslabje: ik draai er m'n hand niet meer voor om. Appeltje eitje.

En nu op naar de volgende klussen: schilderen, inpakken en keukentje uitbouwen...

donderdag 3 juni 2010

Wat drijft vrouwen?

Ondanks dat ik tot dezelfde categorie behoor, kan ik ons nog steeds niet doorgronden. Vandaar dat ik me uitermate aangesproken voelde door de workshop 'I'm every woman' van Sanoma uitgevers. In 1 dagdeel worden we ondergedompeld in de kritische factoren die bepalend zijn voor effectieve communicatie concepten voor de doelgroep vrouwen.

En ik snap ons inmiddels een stuk beter! In de loop der jaren heb ik me omringd met redelijk gelijkgezinden; vrienden, familie en collega's in ongeveer dezelfde levensfase, met gelijksoortige interesses in muziek en concerten, met reislust en ambities (zakelijk én privé) enzovoorts. Uiteraard heeft iedereen zijn unieke uitspatting (we zijn niet op alle gebieden gelijk en zeker geen kopietjes van elkaar), maar toch op veel gebieden gelijk gestemd. Met als gevolg dat ik mijn vriendinnen en mezelf als voorbeeld neem, wanneer ik het over vrouwen heb. In de naïeve veronderstelling dat iedere vrouw hetzelfde denkt als ik. Hoog tijd dus om de vrouwelijke horizon weer eens te verbreden.

En me erbij neerleggen dat wij overeenkomsten vertonen, dat we zo nu en dan in een hokje te stoppen zijn (aaaarch!!!) en wel eens voorspelbaar gedrag vertonen.
En dat terwijl ik zo graag uniek wilde zijn...

Toch schept het een band om overeenkomsten te hebben met andere vrouwen. Zo beleefde ik een klein vreugdemomentje toen we tijdens de koffie constateerden dat ons aller natte droom bleek te zijn: één minuut gratis winkelen. En dan natuurlijk niet in een onbekende AH waarvan je niet weet waar alles staat, zoals de wasmiddelen! Want daar zouden we met z'n allen direct naar toe sprinten. Dat stond bij iedereen als een paal boven water!