Zoooooooooo 2011

Bye bye blackberry and hellooooooooooooooooooooooooo IPhone. Bex* heeft ons verblijd met de Iphone nummero 4 en daarmee is de gadget-gevoeligheid in mij aangewakkerd. De blackberry was al prima, maar ik wórd me toch blij van deze prachtige telefoon en alle bijkomende Apps.

Gisteren hebben we een korte introductie gekregen van alle online trends door drie collega vakgekken (Hans Wagner, Ruud Kessels en Robert Hexspoor), waarbij ook een aantal Apps werden getoond. Ik heb regelmatig met verbijstering geluisterd naar wat er allemaal mogelijk is; soms beangstigend hoe je je privacy te grabbel kunt gooien, maar ook leuk om te zien wat je er allemaal voor terug krijgt. Zo kun je bij Foursquare aangeven waar je vaak te vinden bent, met als hoogst haalbare doel 'burgemeester' te worden en mooie aanbiedingen of gratis producten te ontvangen. Met Layar voeg je een extra blik aan je wereld toe; als je met je telefoon richt op je locatie zie je relevante informatie over de omgeving. Handig als je ergens naar op zoek bent of wil weten waar in jouw favoriete buurt huizen te koop staan en ga zo maar door.

Allemaal leuk om me in te verdiepen, maar ook een verademing dat het ding uit kan en ik gewoon even mijn anonieme ik kan zijn. En dus alle fantastische nieuwe zienswijzen en niet-te-missen aanbiedingen aan mij voorbij laat gaan. Als ik maar regelmatig de balans weet te behouden tussen on-en-offline, dan is het allemaal een stuk minder beangstigend en zie ik zeker de meerwaarde van alle nieuwe technologie.

Zeker als mijn favoriete band allertijde: Radiohead weer eens het voorbeeld geeft. Ze waren bijzonder vooruitstrevend door de lancering van hun vorige album In Rainbows (prachtig!!!!) via de eigen website als download te laten plaatsvinden waarvan de klanten zelf de prijs mochten bepalen. Het achtste album, The King of Limbs, zal een digitale release krijgen op 19 februari 2011. Ditmaal met de mogelijkheid om bij de fysieke uitvoering kunstwerkjes bijgeleverd te krijgen. Ik kijk er al helemaal naar uit. Band naar mijn hart!

Mocht je nog leuke Apps weten, laat dan vooral een reactie achter. Er is zojuist een wereld voor me open gegaan en ben vooralsnog niet van plan me daarvan te ontkoppelen!

When the going gets tough, the tough get going

Wat een snoepreisje had kúnnen zijn, is uiteindelijk uitgemond in een reis met hoge pieken en diepe dalen: dat krijg je als je met easyJet vliegt... De korte versie van het verhaal is dat we na 4 uur vertraging geconfronteerd werden met een annulering van de vlucht doordat een personeelslid een aanvaring had gehad met een niet nader te specificeren voorwerp. Dankzij mijn niet te ontwijken buik mocht ik als eerste gebruik maken van het hotel dat voor de overbrugging van de nacht ter beschikking werd gesteld. Na slechts een luttele anderhalf uur extra vertraging (vanwege het defrosten van de vleugels - nee, dit verzin ik niet), ben ik de volgende dag dan toch eindelijk in het prachtige zon- én sneeuwovergoten Praag aangekomen. Het is mijn eer te na easyJet nog meer kostbare blogruimte in te laten nemen, maar voor een treffend reisverslag verwijs ik jullie door naar het blog van mijn collega Theo Hendriks.

Door het bovenstaande reisschema, waren mijn twee collega's afgehaakt. Maar ik kon het niet verkroppen me klein te laten krijgen door zoiets sufs als een vliegtuig dat niet wil vertrekken. En maar goed ook, want het was het getrubbel meer dan waard. De European Excellence Awards is de Europese tegenhanger van de Effie awards en die rol hebben ze met verve opgepakt. Na het heerlijke Oscar-gevoel op de rode loper werd ik overrompeld door de pracht van de locatie. Het Oscar-gevoel bleef aangewakkerd door de manier waarop alle genomineerden werden aangekondigd door een heerlijke basstem.

En toen was het de beurt aan de categorie van mijn collega's...de zenuwen gierden door mijn lijf! Bij het uitspreken van onze naam na de legendarische 'And the winner is....' kon ik een kreet echt niet meer onderdrukken. Wauw, wat was ik trots op mijn collega's! En wat had ik graag hun overwinning live gedeeld!

Aangezien er 58 prijzen te vergeven waren, was er geen ruimte voor speeches. Met een gerust hart waggelde ik dus naar voren om de prachtige award in ontvangst te nemen. De hostess had mij echter uitverkoren tot een van de vijf personen die ze die avond om een persoonlijke quote zou vragen. En die van mij moest het antwoord zijn op 'What do you consider inspiring leadership in these difficult times?'. Ze had net zo goed kunnen vragen naar mijn ideeën over de wereldvrede...
Gelukkig ging mijn improvisatie-luikje open en ratelde ik 'Well, it's all about believing, promissing what you believe and live up to it. If you can make that happen, you're authentic!'. Ze leek zeer content met het antwoord en bedankte me voor mijn tocht naar het podium.


Ik zweefde terug naar mijn tafel en na verschillende felicitaties wachtte ik met spanning mijn categorie 'Benelux' af. Hoe euforisch het eerdere gevoel op die avond was, zo'n domper was de constatering dat onze prachtige campagne Mijn tijd voor de zorg helaas niet tot de winnaars behoorde. Het blijft een bijzondere prestatie om uit meer dan 1100 inzendingen te behoren tot de genomineerden, maar ik had de campagne graag een extra succesje gegund.

Hoe dan ook, ik blik terug op een memorabele avond en een flitsbezoekje aan Praag. Maar bovenal op het stoere feit dat ik ten overstaan van al die prominente Europese communicatiebureau's Bex* communicatie heb mogen vertegenwoordigen! Volgend jaar weer, maar dan niet met easyJet!

And the nominees are....

'Heb je een galajurk waar je nog in past?'. Normaal zou die vraag nogal wat vraagtekens oproepen, maar met mijn groeiende buik kon ik 'm deels wel plaatsen. Maar in het dagelijkse leven zijn mijn mannelijke collega's niet snel geïnteresseerd in mijn garderobe, dus enige toelichting op de vraag was toch wel vereist.

'Nou, we willen graag dat je naar de prijsuitreiking gaat van de European Excellence Awards in Praag en de prijs voor beste campagne in België, Nederland en Luxemborg in ontvangst gaat nemen!'. De betreffende collega is wellicht wat opportunistisch voor wat betreft de overtuiging dat we de prijs daadwerkelijk gaan binnen halen, maar het feit dat mijn campagne genomineerd is overweldigend nieuws!


De bustour van de realiteitscampagne Mijn tijd voor de zorg is genomineerd!!! Onze droombus is werkelijkheid geworden en heeft niet alleen prachtige gesprekken, bijzondere intervisiemomenten en energie opgeleverd, maar nu dus ook erkenning op het gebied van communicatie!
Ik ben apetrots en ben blij dat ik op 9 december bibberend op mijn stoeltje mag wachten tot onze naam wel of niet wordt uitgesproken op het moment suprème. Duim je mee?

Politiek: partijtje drogredenatie voor gevorderden

Als Bob van den Bos eenmaal op dreef is, dan vertelt hij alsof hij citeert uit een spannend jongensboek. Afgelopen woensdag was ik er getuige van tijdens een inspirerende sessie bij Bex* over groepsdenken. Bob is politicoloog, oud lid van de Eerste en Tweede Kamer en fractievoorzitter in het Europees Parlement voor D66. Hij wist dus wel een paar waargebeurde voorvallen uit de politiek aan te halen en ons inzichten te bieden op het gebied van groepsdenken.

Bottom line is dat in de politiek alles één groot getouwtrek is van persoonlijke agenda's dat zich typeert door drogredenatie, het uitschakelen van dissonanten, blikvernauwing, consensusdrang en zelfoverschatting. Echter vindt dit niet alleen plaats in Den Haag: overal wordt politiek bedreven. Op zich is dat niet zo'n vernieuwend inzicht, maar het is wel handig om voor bovenstaande symptomen te blijven waken. En te doorbreken door advocaten van de duivel te blijven betrekken in de besluitvorming, écht te luisteren naar de verschillende invalshoeken, momenten in te bouwen voor alternatieven én besluitvaardig te blijven.
Het lijkt me bere-interessant om hier eens een boompje over op te zetten bij raden van bestuur in de zorg. Wellicht dat zij er baat bij hebben om dit intern (bijvoorbeeld bij medische specialisten) én extern naar de klant en de politiek toe, te doorbreken.

Wat me nog het meeste raakte in zijn hele verhaal, was het antwoord op mijn vraag of hij nog vertrouwen had in de politiek. Hij antwoordde daarop bevestigend en zei 'ik ben een realistische idealist. En een stuk minder naïef dan vroeger'. Ik vond dat heerlijk om te horen, aangezien ik al regelmatig beticht ben van idealisme. En er is dus nog hoop voor mij; het naïviteitgehalte neemt af met de jaren! Kwestie van levenservaring en geduld.

Sail 2010

Daar waar stoere haantjes in maatpak transformeren tot jochies die bij het zien van al het pracht gaan twinkelen met de oogjes.



Zie hier het fantastische uitzicht vanuit ons stoere Bex*pand aan de Danzigerkade in Amsterdam.

Laatste correctie: Bex* is my middle name

Leuk, zo'n projectleiderschap over een huis, maar ook fijn om te merken dat ik op het werk ook niet stil heb gezeten. Ik ben gevraagd partner te worden van Bex*!

Zwaar gevleid en bijzonder blij; want vanaf nu ben ik nadrukkelijker betrokken in de koersbepaling van Bex. Dat betekent dat ik alleen nog maar luister naar de naam Marieke van Bommel-Bekker-Bex*. Hè, wat bekt dat toch lekker.

Artikel in Adformatie ea hoogtepunten

Vandaag is het 12 mei, de verjaardag van Florence Nightingale, en de Internationale Dag van de Verpleging. Over de hele wereld is er op deze dag bijzondere aandacht voor de bijdrage van verpleegkundigen, verzorgenden en mantelzorgers in de gezondheidszorg. Zo ook vanuit de realiteitscampagne 'Mijn tijd voor de zorg'.

Het was wellicht al duidelijk dat deze campagne mijn inspiratiebron is geweest voor het starten van mijn blog en inmiddels kan ik mededelen dat ik enorm trots ben op deze campagne én (nog belangrijker) de zes BZ-ers (Bekende Zorgmedewerkers) die wekelijks trouw hun dagboek/blog bijhouden.

Daarnaast hebben al een aantal bekende BN-ers (Bekende Nederlanders), zoals Jet Berkhout, Loesje, Ria Bremer en Antonie Kamerling (over twee weken) hun steun betuigd aan de campagne via een gastblog (en er volgen nog meer). En de campagne-uitingen in de Elsevier en de Libelle zijn prachtig geworden.

Maar de klap op de vuurpijl is toch wel de actie van vandaag (12 mei), op allerlei gebouwen in 12 plaatsen in het land, om 12 uur, minimaal 12 minuten, geveldoeken met daarop de tekst ‘Wij bedanken iedereen die tijd maakt voor de zorg’ te onthullen. Voor Cindy, één van de BZ-ers was dat nog niet voldoende. Nee, zij onthulde het doek van de Euromast om vervolgens haar grenzen te verleggen door van diezelfde mast te abseilen! Ze kwam daardoor onder meer in het radioprogramma van Ruud de Wild terecht. Stoer! Dat zijn echt de momenten waardoor je je nog wat extra in wil zetten, net zo 120% als de BZ-ers.

Aan dit lijstje van mooie mijlpalen kan het volgende artikel in de Adformatie worden toegevoegd: 'De zorg schudt de bedden op'.

Wat kan werk toch ontzettend leuk zijn!

Tijd voor realisme

Morgen D-day! Dan gaat de publieke site van de realiteitscampagne Mijn tijd voor de zorg live. Weer een belangrijke stap in de campagne, die mij nota bene heeft aangezet tot het opzetten van een eigen blog.


Is het live gaan van een site nu daadwerkelijk zo spannend? Yep. De site is namelijk niet zomaar een site, maar een 'kloof-dichter':

- tussen beeld (handelen in achteruitgang en verval) en werkelijkheid (ondernemend zorg en zekerheid bieden aan kwetsbare mensen);

- tussen landelijk beleid (protocollen om incidenten te voorkomen) en de lokale werkvloer (protocol van 7 pagina's voor het bakken van een eitje);

- tussen onderzoeksprognoses (het kan nóg efficiënter) en haalbaarheid (geen tijd meer voor cruciale persoonlijke aandacht).


De kloof gaan we dichten door een realistisch beeld te geven van wat er achter de voordeur van de ouderen- en thuiszorg gebeurt. Kortom: de campagne levert met de site een bijdrage aan een gefundeerde discussie over de toekomst van de ouderen- en thuiszorg en het ‘Kafka’ in de zorg. Big deal dus!

Vanaf 9.00 uur sharp kun je de komende twee jaar op www.mijntijdvoordezorg.nl de verhalen volgen van zorgverleners Winni, Gerda, Lucia en Cindy.
Hou deze dames in de gaten en je laat je inspireren met hun authentieke verhalen tot een realistischer beeld van de zorg. Daar is het onderhand tijd voor!